Lars Mæhle: Den stille flokken

Den stille flokken er den tredje krimboka i serien der psykolog og kampsportsutøvar Ina Grieg er hovudperson, men ein kan godt lese denne romanen uavhengig av dei to andre. Dette er både ei spennande krimbok og ei bok som tar opp tilhøva for taterar/dei reisande ved Svanviken arbeidskoloni. Ein pasient blir borte frå psykiatrisk avdeling, og samstundes blir to eldre søstrer funne drepne. Ein journalist kan ikkje gløyme ei tidlegare, uløyst drapssak, og nå er fristen for forelding i ferd med å gå ut. Ina Grieg hadde kontakt med den psykiatriske pasienten som blir kalla Den stumme, for femten år sidan. Når ho og etterforskar Hugo Fannrem begynner å nøste, finn dei trådar tilbake til Svanviken arbeidskoloni. Kven er dei fire som har laga ein hemmeleg avtale om aldri å seie noko? Les meir

Katrine Sele: Jølster hotell. Historier frå eit asylmottak

Dei reiste ifrå liva sine. Dei reiste ifrå mødrer og fedrar, ektefellar, kjærastar, barn. Ikkje alle visste om dei ville sjå sine kjære att. Dei reiste ifrå eit hus i Daraa, eit hus i Aleppo, farens villa i Raqqa, ei stråhytte på landsbygda nær Jijiga, ei leiligheit delt med broren i Damaskus, moras hus i Khartoum. Ei tid var dei alle på asylmottaket i gamle Jølster hotell: Bassel, Hayat, Malik, Milka, Moayad, Najma, Shaban, Tblets og Yamen. Detter er historia deira.
Les meir

Ingunn Røyset: Brevet frå krigen

Eg visste ikkje kva krig var. Ikkje før bombeflya kom over huset vårt. Ikkje før soldatar tok skulen vår, og folk vart sette i fengsel. Eg kunne ikkje lenger stole på nokon, ikkje på naboen, ikkje på onkelen min, og ikkje på veninna mi. Den dagen tyskarane kom, forstod eg kva krig var. Då forstod eg at alle kan døy. Eg også.

Brevet frå krigen er ei bok om korleis det er å vekse opp under andre verdskrig, og om livet i Noreg og viktige hendingar i krigsåra. Boka er røtt i opplevingane til Jorun E. Waage som var 12 år då tyske soldatar tok over Noreg den 9. april 1940. Forteljingane er baserte på samtalar med Jorun, hennar private brev og bilete, samt ei innhaldsrik samling av historiske kjelder og biletmateriale. Les meir

Kristian Fjellanger og Jenny Jordahl: Samir og den lange reisa

I boka Samir og den lange reisa møter vi Samir, mor til Samir og veslesøstera. Faren til Samir blir arrestert i heimlandet Afghanistan, og resten av familien blir nøydde til å flykte. Ferda er lang og farleg, men til slutt endar familien opp på mottak i Noreg. Her får Samir ta til på skulen. Det er første skuledag for den vesle guten, og han nervøs og spent. Det er ikkje lett å vere ny i klassen i eit nytt land, og i nye, ukjende omgjevnader. Heldigvis møter Samir Synne. Ho tek mot til seg og pratar til Samir ved hjelp av ein lærar. Dei set seg på kvar si disse, og Samir fortel Synne om den lange ferda frå Afghanistan til Noreg. Synne tykkjer forteljinga til Samir er svært spennande, og ho kan førestille seg kor redd han må ha vore. Synne og Samir blir raskt gode vener. Les meir

Astrid Sverresdotter Dypvik: Berlinhistorier. Kald krig i den delte byen

I den nye boka til Astrid Sverresdotter Dypvik får vi nye historier om livet i DDR, men denne gongen er det enkeltskjebnar i Berlin ho skriv om.

Vi møter barna i Sachsenshausen, som vert skildra gjennom forteljinga til Sacha, Alexander Latotzky. Sachsenhausen som vart brukt som konsentrasjonsleir under andre verdskrig, vart under den kalde krigen ein straffeleir for fangar, som var plasserte der utan dom. Dei fleste visste ikkje kor lenge dei måtte vere der. Sacha kom då han var to månader. Etter kvart vart han tatt frå mora og send til ein barneheim. Anton Makarenko var den populære pedagogen på denne tida, og hadde sterk vekt på at kollektivet kunne utføre straff for å disiplinere barna:

«Ein kveld var det Alexander sin tur. Alle ungane var samla i matsalen. Alexander sto i midten. Dei andre stod i ein ring rundt han. Oppdragaren, den vaksne, stod ved døra. Så gav han signalet. Ungane kasta seg over Alexander. Dei sparka, slo, klorte. (…) Ungane gav seg ikkje før oppdragaren signaliserte at dei skulle slutte. Då trekte dei seg unna. (…) Alexander var åtte år og hadde prøvd å rømme frå barneheimen.»

Les meir

Pia Strømstad og Flu Hartberg: Do

Å bæsje er noko alle gjer. Far din, mor di, kongen og dronninga, til og med kjendisar! Men sjølv om alle gjer det, er det noko mange av oss tykkjer er pinleg å innrømme.

Men har du eigentleg tenkt på kvar dei gjorde av bæsjen i gamle dagar, før vassklosettet blei funne opp? Eller kva dei gjer med tisset i land der dei ikkje har nok reint vatn? Kva gjer du eigentleg viss du må bæsje på ein ubåt, i eit jagarfly eller på ein internasjonal romstasjon? Alt dette og mykje meir forklarar Pia Strømstad i faktaboka Do.

Les meir

Stina L. Ørdal: Dagen utanfor

Utanfor er dagen lik den i går. Det kan sjå ut som ein heilt vanleg dag.
Det er heilt vanleg vêr. Bilar køyrer på vegen i heilt vanleg fart.
Lund hentar avisa som vanleg i pysjen. Boss må ut å tisse som vanleg.
Som vanleg må Jon gå med han. Han bjeffar mot huset til Lund i dag også.
Det er skuledag i dag. Jon ser at dei andre barna går til skulen som vanleg.
I stova heng det fine klede.
Det er ikkje 17.mai.

Dagen utanfor er ei forteljing om sorg, om ei daud humle som gir trøyst, og om dagar der livet er litt vanskeleg.

Les meir

Anna R. Folkestad: Besta og Bo. Plommeproblem

Plommeproblem er den tredje forteljinga om Besta og Bo, og no handlar det om å kle seg ut. Besten og Bo har kostyma klare, men Besta lurer veldig på kva ho vil kle seg ut som. Til slutt landar ho på at ho vil vere eit plommetre! Ho leitar fram brune og grøne klede, og saman med Bo går ho ut for å plukke plommer. Men som i dei andre forteljingane om Besta og Bo skjer ikkje alt som venta. I treet heng det nemleg eit vepsebol med nokre svært hissige innbyggjarar. Her er det best å søkje dekning. Korleis går det då med utkledningsfesten, skal tru?

Les meir