Randi Fuglehaug og Nora Brech: Skalla

Iben likar ikkje å vere på sjukehus, men veit at ho må dit likevel for å få livsviktig behandling. Rett etter at dei har funne rommet dei skal sove på, står det ei jente i døropninga, utan eit hår på hovudet. Jenta presenterer seg som Skalla-Malla, og tek Iben med på oppdagingsferd rundt på sjukehuset. Saman gløymer dei alt som er vanskeleg og leitt, og dreg til hemmelege og magiske rom.

Iben mister venninna si, så boka romantiserer ikkje det å vere alvorleg sjuk. Likevel er det livsglede og livskraft som er grunntonen i forteljinga.

Skalla gjer det mogleg å snakke om eit vanskeleg tema, men det er også ei bok som inviterer til å leike seg med tanken på at det finst godteriblomstrar, diskodans og vennskap der du kanskje minst ventar det.

Utdrag frå boka: