Illustrert av Inger Lise Belsvik.

– Tusen tindrande takk til den fine familien min som har gjort det muleg for meg å skrive denne boka, skriv Hilde Myklebust heilt til slutt, når forteljinga om Jon og den lange julenatta er ferdig. – Denne boka ligg så nær hjartet mitt at ho nesten ER hjartet mitt! seier ho. Og historia kryp inn hjartet til lesaren òg. Med god julestemning og varm juleglede. Til små og store. Ei familiebok.

Jon ventar. På julekvelden så klart, men mest av alt på følet som snart skal kome. Hoppa Tyra står føltung i stallen, ho har store auge og stor mage. Skjelv litt og trakkar med hovane. Jon skjønar at det kjem til å skje i dag. Les meir »

Tekst: Stein Erik Lunde
Illustrasjon: Øyvind Torseter
Det norske Samlaget

Kultur- og kyrkjedepartementet har delt ut prisar til dei beste barnebøkene frå bokåret 2008. Både biletbokprisen og debutantprisen går til nynorske utgjevingar. Kari Stai fekk debutantprisen for Jakob og Neikob. Dette boktipset handlar om Stein Erik Lunde og Øyvind Torseter si bok Eg kan ikkje sove no, som fekk biletbokprisen.

Den vesle guten i denne forteljinga får ikkje sove. «Vindauget er heilt svart. Eg har på meg sokkar. Under pysjen har eg ulltrøye. Eg kan ikkje sove. Det er stillare enn det nokon gong har vore her.» I stova sit ein trygg pappa som kan svare på alle spørsmål. Søv dei raude fuglane? Et reven brødskorpene deira? Og viktigast av alt: Søv mamma?

– Skal vi gå ut og sjå på stjernene? spør pappa. Det er stjerneklårt og stille i denne forteljinga. Den nære, gode faren og den urolege, redde guten tek vare på kvarandre i vinternatta. – Det går nok bra, seier pappa. – Sikkert? – Heilt sikkert.

I juryen si grunngjeving for tildelinga les vi:
«Store følelser i et minimalistisk uttrykk. Teksten og illustrasjonene kommuniserer og utfyller hverandre til en rik, sammensatt og gjennomført helhet der mye ligger i detaljene. Spennende, stemningsfullt og poetisk.»

Meir om barnebokprisane frå departementet på www.barnebokinstituttet.no.

«Det byrja ei natt i april. Heile Rakkarhågen var pakka inn i skodde, og Gullullafjøset såg ut som det hang i lause lufta. Inne i fjøset sto Fjellfjosa, ballrund som ei kule. Johanna godprata med ho, klødde ho bak øyra og kviskra mjuke ord. – Kjære, flinke Fjosa mi, sa ho. – Kor eg gler meg til å sjå ungane dine. Det Johanna ikkje visste var at det denne natta skulle bli født eit lam i Gullullafjøset som ingen hadde sett maken til i heile fjorden. Og sikkert ikkje i fjorden bortanfor heller.»

Slik byrjar forteljinga om Lilla Himmelspringar. Allusjonane til eventyret om den stygge andungen er tydelege, mange vil nok også tenkje på frelsaren i Davids by. Historia kviler likevel ikkje på andre tekstar, sjølv om tema og bodskap er så viktige at mange forteljingar har vore bygde kring liknande motiv. Les meir »

Illustrert av Ingunn E. Wiken

Strålande sol og herleg sommarvarm bris inn det opne vindauget på kontoret, for ein nydeleg dag! Finevêret gjer ekstra godt etter ei regntung vestlandsveke. På skrivebordet ligg ei flott biletbok om det skiftande vêret vi har i klimaet vårt, skriven for barn av vêrpresentatør Eli Kari Gjengedal. – Eg vil bidra til at neste generasjon vert oppteken av realfag, seier ho. – Ungar veit mykje om vêr! Dei lever i vêret og er veldig opptekne av det.
Les meir »

Er det slik at kvar av oss har ein grunntone i seg, ein tone i ein skala med JA og NEI i kvar sin ende? Nokre av oss seier oftast ja og vert oppfatta som positive, medan andre helst svarar nei og vert stempla som negative. På same tid får ja-menneska høyre at dei må lære seg å setje grenser og seie nei, medan dei som er flinke til å seie nei vert oppmoda om å seie ja oftare. Møt Jakob og Neikob og lær korleis NEI kan bli til JA og kva tid JA heller bør vere NEI.
Les meir »