«Det er ingen sjølvsagt ting at eit lite språk i eit lite land satsar så stort på barnelyrikk som ein har gjort innanfor den nynorske tradisjonen. Men det har ein altså gjort, og det er oppsiktsvekkjande både i nasjonal og internasjonal samanheng,» seier barnebokforskaren Ingeborg Mjør.

Dette er den andre diktsamlinga for born av Mary Bente Bringslid. Nett som dikta i debutboka Dei blå revane, set dikta i Hunden parabol tenkjer på månen fantasien i sving.
Les meir »

Illustrasjon: Inger Lise Belsvik

«Minst ein gong om dagen bør vi høyra ein liten song, lesa eit godt dikt, sjå eit vakkert bilete, og om mogeleg – seia eit par fornuftige ord.» Dette høyrest kan hende ut som mottoet for ein moderne leseaksjon eller kunnskapsløft, men det er eit fleire hundre år gamalt visdomsord av Johann von Goethe.

Gode dikt for born finst det mange av, om ein leitar i den moderne, nynorske barnebokhylla. Mary Bente Bringslid brakdebuterte med denne samlinga i 2003, som ho fekk kulturdepartementet sin debutantpris for.
Les meir »

Du berre
du berre såg på meg
du visste med ein gong
kva eg ville ha 

eg visste det nesten
ikkje sjølv ein gong 

men du berre rette
fram handa den gongen

og sa: her er eg 

Oskar Stein Bjørlykke viser endå ein gong korleis han greier å gå inn i barnetankar og -sansingar. Språket er enkelt, som hos eit barn, men kjenslene er store og viktige, som i eit ope barnesinn. Hoppe i havet handlar om dei små tinga, og dei store. Dei store tinga i dei små. Les meir »