Kategoriarkiv: fantastisk litteratur

Lene Kaaberbøl: Viridians blod

villheks 2 omslag.inddFrå 10 år og oppover

Andre bok i Lene Kaaberbøls villheksserie, Viridians blod, er minst like fengjande som den første, og er midt i blinken for lesehestar på mellomtrinnet og på ungdomstrinnet.

Danske Kaaberbøls villheksserie er allereie ein massiv salssuksess og er omsett til fleire språk. Med fleire millionar selde bøker, treng ho knappast ein introduksjon, særleg etter skammarserien, som kom ut for nokre år sidan. Med denne villheksserien skil Kaaberbøl seg positivt ut frå mange andre stereotype fantasyforfattarar ved å streke under at vi må bli flinkare til å forstå og lytte til naturen og dyra rundt oss. Det var denne bodskapen som den første boka i serien begynte å meisle inn, og i oppfølgjaren Viridians blod spelar dyra igjen ei viktig rolle.

Les meir

Asbjørn Rydland: Mørkemanaren

Asbjørn Rydland har komme til bok nummer tre i serien om drakeguten Koll. Han er som tidlegare opptatt av kampen mellom det vonde og det gode – med ein vri.

I den første boka fekk Koll oppleve at det ikkje alltid er like opplagt kven som er god og kven som er vond, at vener ikkje alltid er til å stole på, og at hjelpa ikkje alltid kjem. I neste boka måtte han kjempe med vondskapen i seg sjølv. Begge tema blir vidareførte i denne boka, men Koll er ferdig med å vere naiv. Denne gongen må han på nytt lære seg å stole på seg sjølv og andre folk – han trur vondskapen lurer overalt.

Les meir

ÜberMaritimt

Redaktør: Are Edvardsen

Det er i ferd med å gro opp ein underskog av nynorske teikneserieskaparar. I antologien ÜberMaritimt møter me nokre av desse, side om side med bokmålsskrivande kollegaer.

Temaet for antologien er havet, og 16 serieskaparar har delteke. At havet set i gang fantasien veit me, som har ein eventyrkultur som har gjeve oss Den flygande Hollender, Draugen, Den vesle havfrua og Ruffen. Slik er det òg i denne antologien, her møter me eit vell av skumle vesen frå sjøen.

Les meir

Lene Kaaberbøl: Villheks – Eldprøva

Det Norske Samlaget
Omsett av Øystein Rosse

Katten sto midt i trappa, og han ville ikkje flytte seg.

Det var den største katten eg hadde sett i heile mitt liv [… ] Auga hans lyste neongult i halvmørket i kjellarnedgangen.

Slik opnar Lene Kaaberbøls nye serie om heksejenta Clara. Noko av det Kaaberbøl gjer best, er å hekte lesaren heilt frå starten av, og det demonstrerer ho her – ved å kaste oss rett inn i ei scene der ein enorm heksekatt går til åtak på ei heilt vanleg jente.

Vel, heilt vanleg er altså ikkje Clara, det viser seg at ho har arva heksekrefter som ligg i slekta. Dei kjem ikkje frå mora, men mora skjønar fort kva som er på ferde, og køyrer dottera til eit hus langt inne i skogen. Der bur Isa, Clara si tante. Ho er villheks. Les meir

Kristine Tofte: Song for Eirabu – slaget på Vigrid

Psykologen Kristine Tofte kom i 2009 ut med fyrste boka i tobandsverket Song for Eirabu. Snart kjem andreboka, og dersom Vargtid er like god som Slaget på Vigrid, kan me gle oss stort.

Song for Eirabu skildrar ei verd inspirert av norrøn mytologi og det sykliske verdsbiletet, der verder går under og nye kjem til. Boka opnar med at volva Áma vaknar, etter snart tusen års svevn i myra, og ser at det ragnaroket ho hadde spådd, ikkje hadde kome. Ho dreg difor mot menneskefolka, for å «vekke ein lengt etter makt og finne krefter som kunne brukast til hennar vilje»:

Dei yngre gudane skulle ikkje få halde lagnaden frå meir. Om dei trudde seg størst og mest skinande, skulle dei få sanne seg unge og ynkelege. No ville volva sjølv finne Den eldste. No ville ho sjølv gjere ord til røynd og verda til ende.

Les meir

J.R.R. Tolkien: Hobbiten

Medan mange går og ventar på filmatiseringa av Hobbiten, Tolkien-klassikaren frå 1937, kan det høva å minna om at boka kom ut på nynorsk for nokre år sidan. Eilev Groven Myhren, som fekk Nynorsk litteraturpris 2007 for omsetjinga si av Ringdrotten (The Lord of the Rings), har omsett boka til eit rikt nynorsk. Til liks med slik han gjorde det med Ringdrotten, let Myhren ulike folkeslag tala ulike nynorsknormalar, medan hobbitane talar halling.

På sida til Tiden kan de lesa ein smakebit frå boka.

Asbjørn Rydland: Med eld i hjartet

I den andre boka i serien om Drakeguten dreg Koll til byen Vilkafjord for å motta dusøren for å ha nedkjempa Olvar Reveskinn. Der vert han vikla inn i storpolitiske maktkampar, og han får snart ein leigemordar i hælane. Slik vert Koll på ny tvinga til å utforska og ta i bruk drakeelden og kreftene frå Nordavinden, krefter som fører både godt og vondt med seg.

Rydland skriv godt og poetisk. Forteljinga har eit enormt driv i seg, og miljøskildringane skaper eit stort og truverdig univers. Det at Rydland har arbeidd lenge med dette universet i rollespelsamanheng, gjer at det finst ein godt utvikla mytologi, historikk og geografi bak forteljinga. Les meir

Asbjørn Rydland: Drakeguten

Første bok i ein fantasy-serie på fem bøker om stallguten Koll.

Nokre soger kan ikkje gløymast eller haldast fast berre på ein plass. Dei kan rett nok ta til i det små, kanskje berre med ei lita hending i ein liten landsby langsmed elva, men så veks dei seg større og større. Ingen kan vita kvar slike soger tar vegen. Dei kan leva i fleire hundre år og reisa til fjerne kystar og framande land, heilt til dei nesten ikkje liknar seg sjølv lenger. Men uansett kor langt dei drar, og kor lenge dei lever, så kjenner alle dei. Om soga om Drakeguten er ei slik historie? Vi får sjå!

Den mektige elva Taigar renn gjennom Andhra Kesh, riket mellom fjelltoppane. Krigen er over, det maldesiske kavaleriet har fridd landsbyen Kervad frå krigsherren Lothbard. Mange av kervingane meiner dei like godt kan forsvare seg sjølve no. Dei treng ikkje kavalieriet lenger. Stallguten Koll drøymer om å bli ein stor krigar og gjere som han sjølv vil. Men han er liten og puslete, er redd for vatn og kan ikkje eingong symje. Likevel brenn det i han, han skjønar at han er utvald.
Les meir

J.R.R. Tolkien: Ringdrotten

RingdrottenTil norsk ved Eilev Groven Myhren

Storverket til Tolkien, The Lord of the Rings, kom i 2006 i nynorsk omsetjing. Omsetjinga, som har fått tittelen Ringdrotten, er prega av eit uvanleg rikt ordtilfang, og omsetjaren let dei ulike folkegruppene tala ulike variantar av nynorsk og dialekt. Hobbitane talar til dømes halling, alvane talar Aasen-normalen, innbyggjarane i Rohan talar midlandsnormalen osb. Slik vert omsetjinga eit høve for lesaren til å verta kjend med noko av den rikdomen som finst i det norske språket.
Les meir

Lene Kaaberbøl: Skuggeporten

SkuggeportenTil norsk ved Øystein Rosse.

Anna bur saman med far sin. Ho er stum, og kan berre kommunisera ved hjelp av å skriva. Dessutan er ho redd for mørkret: «Mørker er ikkje berre mørker. Viss mørkret alltid hadde vore berre vanleg, altså slik at det ikkje er så mykje lys, så hadde eg nok halde ut. Men det var det ikkje. Det var eit mørker i mørkret. Eit levande mørker som trengde inn i auge og øyre, i nase og munn. (…) Det var det eg var redd for. Det var det ein kunne døy av.»
Les meir