Nynorskbok.no

Laura Djupvik si andre skjønnlitterære utgjeving er ein roman som ligg i skjeringsfeltet mellom å vere ei barnebok og ei ungdomsbok. Forteljinga kretsar rundt fine tema som venskap, kjærleik, musikk, sorg, mot og viljestyrke.

Berre Daniel kjenner Bård Skihus, den gamle fiolinisten som har vore konsertmeister i kjende orkester i Europa. Kameratane freistar å skremme Daniel. Dei seier at Skihus er ein vampyr som har døde ungar i kjellaren. At han et dei til middag.
Les meir »

I den vesle boka Som en roman. Om gleden ved å lese formulerer Daniel Pennac «Lesarens ti ukrenkjelege rettar». Mellom dei er retten til å lese kvar som helst, retten til å hoppe over sider og retten til å lese om att. Bikubesong er ein roman som kan lesast slik. Kanskje er det ikkje eingong ein roman?

Mange vil hevde at dette heller er ei samling forteljingar. Kapitla kan lesast som enkeltståande historier kvar for seg. Dette er ei av årsakene til at dette er ei god bok å halde fram for unge lesarar som er klare for større utfordringar enn ungdomslitteraturen kan gje dei.
Les meir »

Til norsk ved Øystein Rosse.

Anna bur saman med far sin. Ho er stum, og kan berre kommunisera ved hjelp av å skriva. Dessutan er ho redd for mørkret: «Mørker er ikkje berre mørker. Viss mørkret alltid hadde vore berre vanleg, altså slik at det ikkje er så mykje lys, så hadde eg nok halde ut. Men det var det ikkje. Det var eit mørker i mørkret. Eit levande mørker som trengde inn i auge og øyre, i nase og munn. (…) Det var det eg var redd for. Det var det ein kunne døy av.»
Les meir »

«Jon bur aleine saman med mor si. Ein dag kjem eit brev i posten. Mora seier – Det er eit brev til deg, Jon. (…) Jon går inn på rommet sitt og les brevet. Han les det to gongar. Så veit han at dette er ein spesiell dag. – Eg må dra, seier Jon til mor si. – Eg veit ikkje om eg kan bu her lenger.» Om lesaren er kjend med skrivestilen og tematikken til Ragnar Hovland, vil han sjå at dette er ei typisk innleiing til ei typisk forteljing. Les meir »

– Er du ikkje ferdig med øla? – Jo, men eg må jo få nyta det. Eg held pusten og heller innpå. Vil ikkje vise Malin at eg aldri har drukke øl før. Sjølv om eg held pusten, kjenner eg den beiske smaken, og saman med kolsyra gir det meg tårer i auga. (…) Tenk om eg blir så full at eg må spy? 

Anja har flytta frå heimbygda og morellgarden i Hardanger inn til Odda for å gå på vidaregåande. Nye veninner, gutar, hybelliv og festing. Det kan sjå ut som eit litt tradisjonelt plot frå Ingelin Røssland. Men Anja er ei spesiell jente. Det nye ho møter og må takle er meir enn øl og ivrige gutar. For kven er Malin, eigentleg? Og kven er Anja? Kven skal ho vere no? Les meir »