Skribentarkiv: Reidun Kydland

Lars Mæhle: Andromeda

Simon sin strategi er å oppføre seg som ein dritsekk. Nå er han 16 år og har nettopp flytta til den tredje fosterfamilien sin. Han har hamna i bråk og slåstkamp mange gonger, og han meiner slåstinga gjer han godt. Han har bestemt seg for å halde den harde maska når han skal begynne i ein ny klasse. Dette er opptakten til ei veldig spennande forteljing, der hendingane går på livet laus.

På førehand har Simon blitt åtvara mot tre av gutane i klassen, og han oppdagar snart at det er Sindre som er sjefen, og at han har to hjelparar, William og Samuel. Han får også lett auge på mobbeofferet, Pippin, ein liten, spe gut med langt, lyst hår. Simon tenker: «Eg trudde eg hadde full kontroll. Det skulle raskt vise seg at det var langt frå sanninga.» Han veit ikkje korleis han skal takle det å ha møtt overmennene sine, og han veit heller ikkje korleis han skal oppføre seg overfor Kaja. Ho er ei spesiell jente, og ho kjem på besøk til Simon. På rommet sitt har Simon ein stjerne­kikkert, og Kaja veit mykje om himmelrommet. Dei kyssar.

Les meir

Atle Hansen: Klure

«Eg skal ikkje snakka i det heile. Hobbyen min er å teia stille så ofte som eg kan», seier Jens. Han har lite sjølvtillit og vil helst vere usynleg. Heldigvis har han to gode vener, Rita og Helge, som bakkar han opp og vil vere saman med han.

Jens tenker på alt han ikkje kan, han er ikkje flink til å springe og hoppe, ikkje kan han stupe og ikkje er han flink til å bygge modellfly eller få ting til på sløyden. Han er rett og slett ei klure, som pappa kallar det. Han er dessutan liten av vekst, og han blir oversett av Randi som er læraren hans.

Les meir

Solfrid Sivertsen: Ho sykla bort og andre noveller

Den seinaste novellesamlinga til Solfrid Sivertsen inneheld ni noveller, der alle så nær som ei blir fortalde av ein eg-forteljar. Dei langt fleste novellene er også fortalde av barn, og vi møter han eller ho i ein kvardagsleg situasjon. Dei dramatiske hendingane, som ei drukningsulykke, mors mange kjærastar eller overgrep, blir ikkje utdjupa, men ligg der som eit bakteppe for opplevingane barna har.

Les meir

Brynjulf Jung Tjønn: Smadra

Flamme forlag 2018

Oda og Milad er bestevenar. Men Oda har ei hemmelegheit som ho ikkje kan fortelje til han. Ho kan ikkje fortelje det til pappa heller, om mora som slår. Ho seier til alle som spør kvifor ho har blåmerke, at ho har velta på sykkelen, og pappa set sykkelen i garasjen. Pappa arbeider som pilot, og er ikkje alltid heime. Oda er redd, for ho veit aldri i kva situasjon neste slag kan komme.

Det er ei veksling mellom hendingar i nåtid og hendingar Oda hugsar frå tidlegare. Då tenker ho på fine stunder ho og mora har hatt saman og vore nære kvarandre. Dei er så annleis enn dei vonde opplevingane ho har med mora når ho slår.

Les meir

Gjertrud Langva: Vi spring ikkje slik vi sprang

Bror og søster vaknar ein dag og oppdagar at foreldra deira er borte. Dei forstår ikkje kvar foreldra har tatt vegen. «Om kveldane fortel vi kvarandre forteljingar om korleis foreldra våre vart borte, og kvar kveld er det den sanne forteljinga som blir fortald.» Først leitar dei i huset, i kjellaren og på mørkeloftet, så rundt huset, og til sist i den ukjente skogen. Dei finn ikkje foreldra nokon stad, men prøver å halde motet oppe. Kan foreldra ha forvandla seg til ei fluge, ei grashoppe eller kanskje ei bjørk?

Les meir

Lars Mæhle: Død eller levande

Kombinasjonen av spennande og lettlesen roman for ungdommar er ikkje dagleg kost, men Lars Mæhle fortel ei skummel og spøkelsesaktig historie i Død eller levande. Her møter vi tvillingparet Simon og Katrin og veninna deira, Irma. Både Simon og Katrin har Evna, dei kan sjå og høyre det ingen andre ser og høyrer, og dei kjenner på seg når noko er gale. Ein dag møter dei Nihil, som lovar dei store pengar om dei kan finne ut kva som hende med dottera hans Angela, som forsvann for 30 år sidan. Då må Simon leite i Limbo, ein annan dimensjon der dei halvdaude held til. Sprekkane til Limbo finst der tyskarbrakka i Bekkedalen er.

Les meir

Tor Arve Røssland: Den tolvte spelaren

Grøss og gru-serien

Denne lettlesne romanen tar opp aktuelle problemstillingar som rasisme, vald og trugsmål, og kor vanskeleg det er å fortelje om noko ein veit ein bør fortelje om, samstundes som ein har lova å ikkje seie noko. Historia blir etter kvart svært spennande og dramatisk, det går på livet laus. Og Kevin blir merkt av hendingane i Våg for resten av livet.

I prologen hugsar Kevin Borgen tretti år tilbake på den tida han var ungdom og budde i Våg. Han les i avisa at Kåre Hansen er død som følgje av eit slagsmål. Kåre og Kevin var gode kompisar den gongen, då alt det dramatiske hende:

Les meir

Terje Torkildsen: Stavanger Stories 2

Nokre gonger er det kort avstand mellom liv og død. Torkildsen fortel om kor tilfeldig alt som hender kan vere, utan at ein kan seie noko om kven si skuld det var. Her les vi om kvardagslege hendingar som kan få veldig tragiske følgjer.

Stavanger Stories 2 er ein frittståande oppfølgar av Stavanger Stories 1, vi kan gjerne lese nummer to utan at vi har lese den første. Her møter vi igjen familien Ferguson Bagge på Mariero i Stavanger. Borna er blitt eit år eldre; Broremann er 13 år, Betty 16 år og Duxen 19 år. Mora Kathy er nå psykolog på eit asylmottak i staden for i oljebransjen, og faren som blir omtalt som Dr. Bagge, er framleis kardiolog. Sentral er også Halvard, den kortvaksne kompisen til Broremann, og Eric, kjærasten til Betty. Vi følgjer dei i gjenkjennelege situasjonar som gjerne utviklar seg annleis og får nokre andre konsekvensar enn det personane hadde tenkt. Vi blir overraska over kor tilfeldig ting kan henge saman, og kor pinleg det kan bli.

Les meir

Kjersti Wøien Håland: Kom og hent meg

«Kva ventar dei på? Grasstråa som står i giv akt. Ein ordre frå løvetannobersten, eit dytt frå røter, ein grasklipper som kan halshogge dei?». Desse orda slår an tonen og tematikken i dikta i samlinga Kom og hent meg. Her er det korte dikt på kvar side, mange av dei med ein humoristisk undertone. Dette er dikt som kan fenge ungdommar og vaksne, og som kan gje oss noko å tenke på.

Les meir

Olaug Nilssen: Tung tids tale

«Du heiter Daniel. Du er ein sterk gut på ni år. Eg heiter Olaug. Eg er ei stor dame på snart førti.»

Slik er utgangspunktet for romanen Tung tids tale, ei mor som skriv til eit du, ein son med autisme. Mora skriv om fortvilinga over å ikkje strekke til, å vere utsliten og søvnlaus og kor vanskeleg det er å akseptere at guten har ein diagnose. Det er også vanskeleg å akseptere at sonen ikkje lenger er slik han var, og ho tenker fram det ho hugsar at han kunne før, og det er ei stor sorg at han ikkje er slik lenger.

Les meir