Marianne Gretteberg Engedal: Pølsetjuven

Familien til Kjell er tjuvar, men Kjell har ikkje lyst til å stela ting frå folk. Det einaste han stel, er ting som ingen eig lenger. «Å plukke søppel er ikkje å stele, det er å rydde. Tjuvar ryddar då ikkje», seier mor hans oppgjeven. Det heile toppar seg når venen til Kjell, Pølse-Per, dreg på ferie. Då krev familien at Kjell skal vera med og stela frå huset til pølsefamilien. Men må Kjell vera ein tjuv, berre av di familien hans er tjuvar?

Les meir

Anna R. Folkestad: Ulla

Ulla vil vere med i flokken til Ronny, Albert og Ullbert, men dei seier at alle som er med i ein flokk, må vere veldig flinke til noko.

Ulla er veldig flink til å gøyme seg, og ho tenkjer at når ho har bevist det, får ho vere med i flokken, ho også. Det er berre det at dei andre ikkje kjem og leitar etter henne. Dessutan er Ulla så flink til å gøyme seg at ho sjølv må leite etter vegen tilbake. Ho møter ein heil gjeng med artige og fine dyr som vil hjelpe til. Saman med dei nye vennene er verken elva, steinraset eller den sovande bjørnen noko problem.

Ulla er ei fin og hjartevarm bok om det å vere ein del av ein flokk.

Les meir

Norsk røyndom

I serien Norsk røyndom fortel utvalde forfattarar om tema dei er opptekne av, forteljingar om den norske samtida. Det har til no kome sju bøker i serien, om aktuelle tema som rasisme, utanforskap, kristen tru og homofili. Forfattarane skriv personlege essay baserte på livserfaringar og observasjonar. Historier som opplyser oss og får oss til å reflektere.

Bøkene er skrivne i eit lettfatteleg og uformelt språk, fleire av historiene er delte inn i korte kapittel, og det er relativt lite tekst per side. Bøkene er ikkje lengre enn at dei kan lesast i eitt, men det går også an å lese og bruke utdrag frå bøkene i undervisninga.
Les meir

A. Audhild Solberg: Den svartkledde jenta

Hanna er 16 år og kjæraste med Leo som er mykje eldre. Han hentar ho i bilen sin, og byr ho alkohol. Han spør om det er greitt at Hanna går heim sjølv etterpå, for han vil helst ikkje at nokon skal vite om at dei er saman. Hanna seier det er greitt, for ho vil ikkje innrømme kor mørkeredd ho er.

På vegen heim må ho passere den gamle prestegarden med den gamle dokkestua. Ho legg på sprang, og det er ei svartkledd jente som følgjer etter ho. På brua over elva begynner jenta å skrike, og like etterpå er ho borte. Bestevenen Jonas fortel at kusina hans, Bettina, har flytta inn i prestegarden saman med familien, og at ho er ei veldig spesiell jente. Då må det nok vere ho som har følgt etter Hanna.

Les meir

Vegard Markhus: Det runde problemet

Robert kjenner på seg at alt ikkje er slik som det skal vere. Alt er berre rot. Ikkje høyrer han fuglesongen eller vekkarklokka. Ikkje ser han rotet rundt seg eller blåfargen på himmelen. Det er noko viktig som manglar, han kjem berre ikkje på kva det er. Då han snublar i ei rund greie som ligg på golvet, skjønar Robert at han har eit problem. Men kva kan den runde greia brukast til, eigentleg?

Som i Timothy mister seg sjølv er det eit nokså absurd problem som oppstår i Det runde problemet: Å miste kroppsdelar er noko som vanlegvis er nokså dramatisk og kritisk, men i bøkene til Vegard Markhus er denne tematikken både humoristisk og uproblematisk. Den enkle og naivistiske streken forsterkar humoren i bøkene og gjer at temaet ikkje vert makabert og usmakleg. Det runde problemet eignar seg for born frå 5 år og oppover.

Lars Mæhle: Djevelen vil alltid finne deg

«Første gongen eg såg Regina Korp, var i skumringa ein kveld i april.» Slik startar denne spennande grøssaren, og det er Onu 15 år som fortel. Regina og familien har flytta inn i den gamle prestegarden, men det er noko svært underleg med dei. Dei går kledde i grøne, folkedraktliknande klede, og i tillegg er dei lite imøtekommande.

Les meir

Annika Lundholm Moberg: Raketten

Parva har superfantasi og kjem stadig på nye historier å fortelje eller idéar til prosjekt som kan setjast ut i livet. Det er berre eitt problem: Ho har lyst til å vere venn med Bea, og Bea likar ikkje slikt. Parva har skikkeleg lyst til at Bea skal like henne, og finn ut at ho vil slutte med alt det som Bea synest er teit. Ho vil ikkje tenkje ut nye historier eller byggje noko som helst lenger. Til slutt blir ho nesten usynleg, utan at det gjer at Bea blir særleg meir interessert i henne. Så kjem det ei ny jente i klassen, Rubi. Ho har også livleg fantasi og føreslår at dei skal byggje ein rakett i lag i skuleprosjektet. Parva har lyst til å bli med, men kva vil Bea seie? Og skal ho bry seg om det?